LinkBack URL
About LinkBacks
المپيك اول، مدال طلا نداشت
همسو با نزديك شدن دوره جديد بازى هاى المپيك كه بيست و نهمين دوره اين رقابت ها به شمار مى آيد و در پكن پايتخت چين برگزار مى شود، بد نيست نگاهى به اختصار به ادوار گذشته اين پيكارها بيندازيم. مسابقاتى كه قرن ها پيش به راه افتاد و اينك با نام المپيك هاى باستان آن را مى شناسيم و توسط بارون پى ير دوكوبرتن فرانسوى با نام المپيك مدرن از سال ۱۸۹۶ در آتن از نو پايه گذارى شد.
* المپيك اول - ۱۸۹۶ آتن
در بازگشايى المپيك پس از قرن ها وقفه و فترت، فقط ۲۴۱ ورزشكار مرد از ۱۴ كشور به يونان رفتند و خبرى از ورزشكاران زن نبود. بزرگ ترين كاروان هاى مسافر به آلمان، فرانسه و بريتانيا تعلق داشتند. در روز ۶ آوريل ۱۸۹۶ جيمز كانلى از امريكا مدال قهرمانى پرش سه گام اين رقابت ها را برد تا به نخستين عنوان اولى اين مسابقات برسد و به واقع اولين قهرمان المپيك در بيش از ۱۵۰۰ سال باشد. در آن زمان به برندگان نه مدال طلا بلكه مدال نقره همراه با يك شاخه زيتون اهدا مى شد.
كارل شومان ورزشكار آلمانى هم در سه رشته مختلف ورزشى در جمع ۵ ورزشكار نخست قرار گرفت تا از بهترين ها باشد.
مردم يونان اشتياق زيادى نسبت به اين بازى ها بروز دادند و اوج شادى شان زمانى بود كه يك چوپان كشورشان به نام اسپيريدون لوييس مقام قهرمانى مورد توجه ترين رشته را كه «دو»ى ماراتون بود، به دست آورد. ديگر چهره موفق اين مسابقات الفرد هايوس بود. اين شناگر مجارى در رشته هاى به كلى متفاوت ۱۰۰ و ۱۲۰۰ متر آزاد (كرال) در جاى نخست ايستاد. براى رشته دوم، شناگران با قايق به فاصله لازم و مورد نظر در دريا انتقال داده مى شدند و از آنجا به سمت ساحل شنا مى كردند. هايوس مى گفت: «چيزى كه بشدت از آن مى ترسيدم، اين بود كه وسط مسابقه ناگهان پايم بگيرد و ماهيچه هايم منقبض شود و در آن عمق از آب دريا معلوم نبود سرنوشتم چه خواهد شد. در آن لحظات ميل به زنده ماندن و فرار از دريا بر اشتياقم به كسب مقام قهرمانى المپيك مى چربيد و اين كه چطور در آب ماندم و اول شدم، بر من نامعلوم است!»
حرف هايى كه خوانديد، طبعاً احساس تمام حاضران در اولين المپيك مدرن نبود، اما از همه جا و همه لحظات اين المپيك مشخص بود كه اين رقابت ها تازه در حال شكل گيرى است و هنوز هيچ چيز قوام نيافته است.
