^ بازگشت به بالا
دانلود english 4 you آموزش یوگا به زبان فارسی آموزش زبان english today
صفحه 2 از 4 نخستنخست 1234 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 11 تا 20 , از مجموع 31

آموزش نقاشی

این موضوع با عنوان آموزش نقاشی , بخشی از بخش خانه داری و آشپزی است. موضوع; ...


  1. #11

    تاریخ عضویت
    Jul 2009
    نوشته ها
    3,074
    تشکر
    5,964
    تشکر شده : 5,893
    NOD32 Firefox Windows-XP IR-TCI
    امتیاز 
    15441934

    پیش فرض چند نمونه از ويتراي





    ویرایش توسط bibigol : 19th July 2009 در ساعت 12:18
    2 کاربر از این پست تشکر کرده اند : mis gold,یوشا

  2. #12

    تاریخ عضویت
    Apr 2009
    نوشته ها
    1,641
    تشکر
    593
    تشکر شده : 1,518
    NOD32 Internet-Explorer Windows-XP IR-TCI
    امتیاز 
    478

    پیش فرض

    ادامه
    درس سوم


    مدلی با تركیب دو عنصر بچینید. طرح خطی ساده ای از آن ترسیم كنید و به تمام مسایل مربوط به تناسبات توجه داشته باشید و مقایسه قسمت های مختلف مثبت و منفی را در نظر بگیرید. سپس مدت زمانی را كه برای این طراحی به كار می برید در كنار طرح یادداشت نمایید. حال اگر قرار باشد كا شما به دلایلی (از جمله تغییر حالت سوژه یا فرصت كم برای طراحی و ...) مجبور به طراحی سریع باشید چه خواهید كرد؟ اكثر طراحان در این شرایط از روش اسكیس یا یاد داشت برداری سریع استفاده می كنند. اسكیس، مطالعه سریع و صحیح سوژه است و تفاوت آن با طراحی عادی در زمان به كار رفته، شیوه طراحی و نحوه توجه به جزئیات است.
    طراحی عادی و اسكیس، هر دو یك هدف مشترك دارند و آن ترسیم صحیح است لیكن شیوه كار در اسكیس بدین گونه است:
    1- مشاهده كلی یك یا چند سوژه و جایگزینی آن در كادر.
    2- ترسیم اجزا به سوژه به صورتی ساده و كامل ( شفاف بینی ) (خط تناسبات)
    3- در نظر داشتن اصل مقایسه اشیا و اجزا با یكدیگر.
    در طراحی اسكیس مطلقاً از پاك كن استفاده نمی شود. ابتدا اشیا را خیلی كم رنگ و با خطی نازك ترسیم كنید و پس از اطمینان از صحت آن، با خطوطی روان. نرم و یك دست. طرح را آن چنان كه هست، تكمیل كنید. حتی المقدور مداد را از روی كاغذ بر ندارید. به طور همزمان به بررسی همه جانبه مدل بپردازید. جزئیات را از كار خود حذف كنید. در اسكیس فقط تناسب و ساختمان كلی شیء اهمیت دارد. بزرگ و راحت كار كنید اندازه طرح به صورتی باشد كه دستتان آزادانه به همه قسمت ها بپردازد. به یاد داشته باشید كه در طراحی اسكیس نیز باید به تناسبات و قرینه گی اهمیت داد. در حین طراحی به ترسیم خط محوری و خطوط راهنمای دیگر برای دریافت صحیح فرم بپردازید. می توانید مدل را به صورت حجم هندسی دیده و ترسیم كنید. در این حالت، حجم مورد نظر را كم رنگ ولی كامل و صحیح ترسیم كرده و سپس جزئیات را به آن اضافه كنید. پس از پایان كار نیز از پاك كن استفاده نكنید. از زیاد بودن و تكرار خطوط ناراحت نشوید و به یاد داشته باشید كه خطوط یك دست و پیوسته می تواند بارها و بارها تكرار شوند. لیكن از به كار بردن خطوط تكه تكه و ریشه ریشه خود داری كنید.



    ارزش خطی
    مدل سادهای به رنگ روشن، مثل لیوان پلاستیكی، یك تخم مرغ و یا یك سیب را در مقابل خود بگذارید و اسكیس از آن ترسیم كنید. یك طرح اسكیس را با مدل اصلی مقایسه كنید. در طراحی خطی و طراحی اسكیس، شما می توانید از سایه روشن استفاده كنید، اما اگر بخواهید وجود تور و سایه را در طرح نشان دهید، بایستی به خطوط خود تنوع دهید. همان طور كه در مدل خود نقاط تیره را قویتر و نقاط روشن را ضعیفتر می بینید، در طراحی نیز نیرو و ارزشهای متنوعی در خطوط به وجود آورید. خطوطی كه برای قسمتهای روشن به كار می رود خطوطی نازك و روشن خواهد بود و برای قسمت های تیره كه در سایه واقع شده اند از خطوط تیره و ضخیم استفاده می شود.


    نكته مهم
    هیچگاه پس از اتمام كار به ترسیم مجدد و تأكید بر قسمت های تیره نپردازید. خط شما در حین ترسیم می بایستی قوت و ضعف لازم را نمایان سازد. قسمت های تیره سوژه، همه یك دست و یك رنگ نیستند و بنابراین شما هم تیرگی های یكنواخت به كار نبرید. قسمتهای تیره را با یكدیگر مقایسه كرده و به تناسب ارزشهای متنوعی كه دارند، ضخامت با تیرگی لازم را در طرح به وجود آورید. شما در این مرحله به ارزشهای متنوع خطی كه ترسیم می كنید واقف و مسلط می شوید و می توانید پس از این، طرح خود را با توجه به ارزش خطی، ترسیم و تكمیل كنید. كلیه طراحی ها به كمك ارزش خطی، كیفیت قابل توجهی پیدا می كنند و همانگونه كه اشاره شد مسدله ارزش خطی، تابش نور و سایه ـ روشن، به ایجاد حجم و بعد در طرح كمك می كند.
    ویرایش توسط یوشا : 21st July 2009 در ساعت 10:26

  3. #13

    تاریخ عضویت
    Apr 2009
    نوشته ها
    1,641
    تشکر
    593
    تشکر شده : 1,518
    NOD32 Internet-Explorer Windows-XP IR-TCI
    امتیاز 
    478

    پیش فرض

    درس چهارم_ طراحی از پارچه ها
    درس چهارم طراحی از پارچه ها
    طراحی از پارچه علیرغم آنچه به نظر می آید، اهمیت فراوانی دارد. به خصوص در حین طراحی از مدل انسانی و فیگوراتیو، چنانچه بر حالتها و شیوه های مختلف طراحی از چین و چروكها تسلط نداشته باشید، بخشی از زحمتتان به هدر خواهد رفت. جنسیتهای مختلف پارچه، ارتباطی مستقیم با حالتها و چین چروكها دارد.
    چینهای پرده، چادر، لباسهای آویخته از جا رختی، حالتهای پارچه حریر، حالتهایی كه پارچه های از جنس گونی به خود می گیرند، چینهایی كه در آستین و كنار آرنج یا زانو به وجود می آید و ... همه، فرمهایی متنوع و سوژه هایی برای تمرین هستند. برای طراحی، پارچه هایی ساده با رنگهای سیاه و سفید و با جنسیتهای مختلف (گونی، كتان، پشمی، حریر، و ... ) را به عنوان مدل انتخاب كنید. حتی المقدور پارچه ها صاف باشند و حتی لباسهای دوخته را فعلاً به عنوان سوژه به كار نبرید. با یك پونز، گوشه پارچه را به دیوار بزنید. بهتر است زاویه ای را برای نصب انتخاب كنید كه نور و سایه، هر دو در مدل وجود داشته باشند. پیش از شروع به طراحی، مدل را به دقت بررسی كنید، خواهید دید كه كلیه خطوط عمودی سوژه به طرف بالا و در جهت نقطه ای هستند كه پونز وجود دارد. برای طراحی از پارچه ابتدا:
    ـ فرم كلی آن را در نظر بگیرید.
    ـ نقطه اتكا را كه همان پونز است مشخص كنید.
    ـ اكثر چینها به طور معمول حالتهایی از مثلثهای كشیده و بلند دارند. در نظر داشتن مثلثها و ترسیم صحیح و متناسب آنها به شما كمك فراوانی می كند. زاویه ها و گوشه ها را مرتباً با یكدیگر مقایسه و بررسی كنید. (از لحاظ كوچكی و بزرگی، بلندی و كوتاهی). ابتدا با مداد و سپس با خودكار یا روان نویس اسكیسهایی ترسیم نمایید. در حین تكرار خطوط، ارزش خطی را همان طور كه در درسهای گذشته گفته شد، توسط تنوع خطوط تیره و روشن، ضخیم و نازك مشخص نمایید. به هنگام طراحی اسكیس، دستتان در سراسر كاغذ در حركت و چرخش باشد. بدون استفاده از پاك كن به اصلاح خطوط بپردازید. به نمونه طراحی اسكیس از پارچه توجه كنید. بعد از مرحله اسكیس به طراحی دقیق خطی بپردازید با توجه به قسمتهای تیره مدل، ارزش خطی مناسبی را در حین طراحی، پیاده كنید. به تنوع تیرگیها توجه داشته باشید. چینها به طور عمده به دو دسته اند: چینهای عمدی یا خواسته، چینهای تصادفی یا ناخواسته، چینهای عمدی مثل چینهای منظم پرده ،لباس و یا شكل دادن آگاهانه به پارچه هایی كه به عنوان سوژه برگزیده ایم.
    چینهای تصادفی مثل حالتهایی كه در چادرها یا پارچه های افتاده بر زمین می بینیم. چینهای عمدی نیز بر چند دسته هستند: چینهایی با یك نقطه اتكا، چینهایی با دو نقطه اتكا و چینهایی با نقاط اتكای بیشتر.



    نكته مهم:
    به طور عمده در طراحی از پارچه بایستی صرفاً به چینهای اساسی و مهم توجه داشته باشید. از ترسیم چروكها و چینهای ریز كه نقش چندانی به عهده ندارند و هیچ گونه تغییری در وضعیت مدل به وجود نمی آورند، خودداری نمایید. مبحث سایه روشن در طراحی اهمیت فراوانی دارد و نیازمند تمرین و مشاهده مداوم و دقیق در همه اشیای پیرامون ماست. پارچه ای سفید انتخاب كرده و با یك پونز به دیوار نصب كنید. طرح كم رنگی از آن پیاده كرده سپس بدون آنكه به تكمیل آن بپردازید، مدل را به دقت بررسی نمایید. قسمتهایی را كه سایه افتاده پیدا كنید و با یكدیگر مقایسه نمایید. سپس با استفاده از تیرگی مداد، این قسمتها را، در طرحی كه ترسیم كرده اید به طور كامل و یكدست سیاه كنید. در این حالت، طرح شما دو رنگ سفید مطلق و سیاه مطلق خواهید داشت. در مدل شما سایه هایی متنوع دیده می شود و شما باید تصمیم بگیرید كه كدامیك را در گروه سفید و كدام را در گروه سیاه قرار دهید. این شیوه تقسیم بندی سایه های مدل به دو گروه سفید و سیاه را طراحی " لیت " می گویند.
    یک کاربر از این پست تشکر کرده است : bibigol

  4. #14

    تاریخ عضویت
    Apr 2009
    نوشته ها
    1,641
    تشکر
    593
    تشکر شده : 1,518
    NOD32 Internet-Explorer Windows-XP IR-TCI
    امتیاز 
    478

    پیش فرض

    درس پنجم _ ادامه مبحث طراحی "لیت" ؛ استفاده از مداد برای سایه روشن ، جنسیت یا بافت اشیاء ؛ سایه روشن، ارزش خطی
    درس پنجم
    ادامه مبحث طراحی "لیت"

    مشاهده دقیق سایه و نور و تعیین مرز بندی بین نقاط تیره و روشن، نقطه آغاز تفاوت دیدگاه یك طراح و یك فرد عادی است. شما حتی در ساعات مختلف و در حین انجام كارهای روزمره نیز باید به بررسی وضعیت نور و سایه در اشیای اطراف خود بپردازید و از این راه حافظه و دیدگاه خود را وسعت ببخشید.


    استفاده از مداد برای سایه روشن
    برای ایجاد سایه روشن بایستی حتماً تسلط و مهارت لازم را برای كنترل وسیله طراحی داشته باشید. وسیله كار شما هر چه باشد با كمی تمرین اولیه می توانید شناخت لازم جهت شروع كار را به دست آورید. یكی از شیوه های تسلط بر مداد برای سایه روشن استفاده از كادر یا محدوده است. تعدادی كادر در اندازه های مختلف بكشید (اندازه ها از 4 سانتی متر بیشتر نباشد) با پهنای نوك مداد، سطح یكی از كادرها را به طور یكدست و كامل رنگ آمیزی كنید و دقت كنید كه هیچ فاصله یا خلل و فرجی در سطح آن به وجود نیاید. در كادر دیگر، (مشابه تصویر (3 ـ 5) فشار دستتان بر مداد را بسیار كم و حساس كرده و خاكستری ملایم و كم رنگی به وجود آورید. هر قدر به طرف پایین كار می آیید بر فشار مداد بیفزایید اما سطح خاكستری همچنان منظم باشد. در كادر دیگر مشابه همین تمرین را انجام دهید. با این تفاوت كه خاكستری روشن را از گوشه بالای سمت چپ شروع كنید، حركت دستتان مورب باشد و باز هم تأكید می كنیم كه هیچ فاصله و بی نظمی در تكرار و ترسیم نباشد. پهنای نوك مداد در این مورد به شما بیشتر كمك می كند. حركت دستتان در كادر سوم حالتی منحنی خواهد داشت. همین حركت را به طور وارونه در كادر بعد تكرار كنید و همچنان سعی كنید كه تیرگی و روشنی متغیری در سطح كار حاكم باشد.
    در پنجمین كادر، حالتی گرد و مدور در حركت مداد ایجاد نمایید. حركت دستتان در این مرحله فرمی شبیه خطهای فرفری بسیار بسته و در هم ترسیم می كند. خطوط در اینجا نه در كنار هم ،بلكه بر روی هم تكرار می شوند بدون اینكه هیچ قسمتی سفید یا خالی به نظر برسد. چنانچه این تمرین با دقت و حوصله انجام گیرد، سایه بسیار لطیف و حساسی به وجود می آید كه در بسیاری از موارد كاربرد و استفاده دارد. فشار نوك مداد بر سطح كاغذ بسیار نرم و آرام است. به عنوان تمرین هم از نوك مداد و هم از پهنای آن استفاده نمایید.
    مدلی ساده بارنگ روشن و سطوح صاف و یك دست انتخاب كنید. (مثل تخم مرغ، سیب، توپ سفید و...) مدل را برسطح سفید در حالتی قرار دهید كه نور و سایه هر دو بر روی آن قابل مشاهده باشد.
    ابتدا طرح را كم رنگ بر روی كاغذ بكشید. بهتر است اندازه طرح، كمی كوچكتر از سوژه اصلی باشد. سپس با سایش مداد بر روی كاغذ سطح خاكستری یك دست و كم رنگی به وجود آورید. این سطح خاكستری به تدریج باید در قسمت های روشنتر محو شود. با مشاهده دقیق مدل، دوباره سطح خاكستری تیره تری را در قسمت هایی كه سایه هایی نسبتاً تیره دارند ایجاد نمایید. باز هم با كم كردن تدریجی اثر مداد، خاكستری این مرحله را در خاكستری مرحله قبل حل كنید. از آنجا كه در ابتدا گفتیم سوژه ای با رنگ روشن انتخاب كنید، ممكن است كار شما در این مرحله به پایان برسد. در غیر این صورت خاكستری های تیره تر را مرحله به مرحله به طرح اضافه كنید تا تصویر تكمیل شود.
    نكات مهم: - از تیره كردن بیش از حد تصویر، به خصوص در مراحل اولیه كار، خودداری كنید.
    - هیچ گاه از درجه "سیاه مطلق" مداد طراحی استفاده نكنید. رنگ سیاه طرح را از بین می برد. به هنگام سایه زدن، از گوشه بالای سمت چپ تصویر آغاز كرده و به تدریج در گوشه پایین سمت راست، طرح را به پایان برسانید. برای جلوگیری از لكه های كثیف، سائیدگی و محو شدن اثر مداد، همیشه تكه ای كاغذ سفید زیر دست خود بگذارید. مراقب آن باشید كه بین درجات خاكستری "مرز مشخص و بریدگی" به وجود نیاید و خاكستریها به تدریج در هم حل شوند.



    سایه روشن، جنسیت یا بافت اشیاء
    جنس یا بافت اشیای متفاوت، گاهی باعث تفاوت فراوانی در نحوه ترسیم سایه روشن می شود. مثلاً وقتی می خواهید جنسیت فلز را در كنار تكه ای آجر یا چوب نشان دهید، باید مراقب باشید كه هیچ كدام شبیه یكدیگر نشوند. جنسیت فلز، انعكاسهای فراوانی از نور، سایه و رنگ اشیای اطراف را به خود می گیرد و در نتیجه دارای تنوع خاكستری فراوانی می شود و رنگ و نور با شدت و تضاد در آن مشاهده می گردد. اما اشیایی كه فرضاً از چوب ساخته شده اند، از اشیای اطراف خود تأثیر چندانی نمی گیرند و نور و سایه خفه ای بر آنها حاكم می شود. توجه كنید:
    وقتی سوژه شما جنسیت شیشه ای یا فلزی دارد، باید انعكاسهای براق آن را هم در نظر داشته باشید. در این مواقع از دو شیوه می توانید استفاده كنید. یكی آنكه ابتدا قسمتهای براق و بسیار روشن را در نظر داشته و جای آن را خالی بگذارید و سایه های اطراف آن نقاط را با خاكستریهای بسیار روشن و ملایم بپوشانید. روش دوم آن كه سراسر طرح را همان گونه كه هست سایه بزنید. سپس با گوشه تمییز پاك كن، نقاطی را كه لازم است پاك كرده و بدین وسیله نور و برقهای مورد نظر را در طرح به وجود آورید. در این روش باید مراقب باشید كه: پاك كن لكه های كثیف و تیره در قسمتهای دیگر به وجود نیاورد. در ایجاد نور به وسیله پاك كن زیاده روی نشود. جهت و مسیر حركت نور در همان جهتی باشد كه در مدل مشاهده می كنید (افقی، عمودی، منحنی). چنانچه قصد ایجاد نورهای متعدد در مدل را دارید (مثل انعكاس نور و برق در ظرفی شیشه ای) به ضربه های پاك كن و اندازه و حركت هر تكه نور تنوع دهید تا یك نواخت نشوند. پس از اتمام كار، مجدداً طرح را با مدل مطابقت دهید تا اگر لازم باشد حجم نورها را كمتر كرده یا در كنار آنها تیرگیهای شدید تری به وجود آورید.



    سایه روشن، ارزش خطی
    وقتی مشغول ترسیم سایه ها هستید، طرح شما باید حتماً كم رنگ باشد. اگر طرح را با خطوط پر رنگ ترسیم كنید، در حالی كه به سایه ای كم رنگ احتیاج است، نوعی عدم هماهنگی میان سایه و طرح به وجود می آید. لیكن وقتی طرح را كم رنگ ترسیم كردید، پس از اتمام سایه روشن باید مرحله ارزش خطی را در طراحی انجام دهید. یعنی در قسمت های سایه خطوط تیره ای "هماهنگ و هم خانواده با سایه همان قسمت" ترسیم كنید. این كار در مرحله پایانی صورت می گیرد و نوعی استحكام به طرح می بخشد. باز هم بر این مسأله تأ كید می شود كه ارزش خطی، تیره تر از رنگ سایه روشن نباشد.


    تفكیك سایه روشن
    از احجام ساده یكی را انتخاب كرده و طرحی ساده ترسیم كنید. سایه هایی كه بر روی مدل مشاهده می كنید از روشن ترین تا تیره ترین درجه آن را به صورت تفكیك شده و قابل تشخیص از هم ترسیم كنید. دقت كنید كه خاكستریهای مختلف به وسیله خط از هم جدا نشوند.

  5. #15

    تاریخ عضویت
    Apr 2009
    نوشته ها
    1,641
    تشکر
    593
    تشکر شده : 1,518
    NOD32 Internet-Explorer Windows-XP IR-TCI
    امتیاز 
    478

    پیش فرض

    درس ششم _ طراحی از گلها و گیاهان ؛ طراحی از برگ ؛ طراحی از گل تكنیك خیس ؛ تكنیك خشك ؛ تكنیك خشك و خیس ؛ طراحی از تنه و شاخه درخت
    طراحی از گلها و گیاهان
    گیاهان سوژه هایی بسیار متنوع و مناسب برای طراحی هستند. برگها، شاخه ها و گلها در اندازه ها، شكلها و رنگهای گوناگون به وفور در اطراف شما هستند و فرصتی برای كسب تجربه در این زمینه به شمار می آیند.


    طراحی از برگ
    برای آغاز كار، از برگهای نسبتاً ساده به عنوان به مدل استفاده كنید. در حد امكان انواع برگهای پهن، باریك و پنجه ای شكل را مورد مطالعه قرار دهید. پس از این مرحله به رگ برگها توجه كنید. رگه های ضخیم و واضح، اهمیت بیشتری دارند و می توانید آنها را در كار خود منعكس كنید. اما از ترسیم رگه های ریز كه در سراسر برگ پخش می شوند خودداری كرده و به جای آنها دقت و حوصله خود را صرف بررسی سایه روشنها و بافت بنمایید از برگهای ساده، 4 طرح به ترتیب شامل: اسكیس، طراحی خطی، سایه روشن، تهیه و برای طرح چهارم از پشت برگها كه رنگی متفاوت با رگ برگهای واضحتر و ضخیمتر دارند استفاده كنید. برگهای خشك نیز به نوبه خود زیبایی ویژه ای دارند. حالتهای جمع و مچاله شده آنها را بررسی كنید. آنها را با مداد و سپس خودكار به صورت اسكیسهای گوناگون مورد مطالعه قرار دهید. به تناسبات نهفته در تمام قسمتها توجه نموده و از امكانات مداد به خوبی اسنفاده نمایید. برای طراحی از گیاهانی كه برگهای بلند و باریك دارند، می توانید از پهنای نوك مداد استفاده كنید. با فشاری كه به نوك مداد وارد می كنید، درجات خاكستری متنوعی به وجود آورده و برگها را زنده تر مجسم نمایید. وقتی با مجموعه ای از برگها (برگهای یك گلدان) یا قسمتی از یك باغچه یا برگهای انبوه درختان رو به رو می شوید از ترسیم دانه دانه برگها خودداری نمایید. ابتدا آنها را به صورت توده های خاكستری متنوع دیده و سطح مورد نظر را از خاكستری بپوشانید.


    طراحی از گل
    برای طراحی از گلها، به چگونگی ساختمان اصلی آنها توجه كنید. فرم و حجم هندسی آن را با دقت تشخیص داده و ترسیم كنید. معمولاً برای گلها و برگها از نور طبیعی استفاده می كنند. دلیل آن این است كه نور مصنوعی سایه روشنهای شدیدی به وجود می آورد كه لطافت سوژه را از بین می برد. (هیچ گاه از گل مصنوعی، تصویر گل یا حتی گل ذهنی برای طراحی استفاده نكنید.) گلهای تیره و روشن را با ساخت و ساز دقیق سایه روشن ترسیم نمایید. توجه داشته باشید كه مسیر سایه روشن و حركت مداد در جهت فرم گل برگها باشد. از تیره كردن بیش از حد آنها خودداری نمایید.


    تكنیك خیس
    ابتدا سطح كار را به كمك تكه های اسفنج مرطوب نموده و پیش از خشك شدن آن، با قلم مو و مركب، طرح را خاكستری رنگ می كنید. رطوبت مقوا باعث پخش شدن مركب و ایجاد سایه ای لطیف می شود. بعد از آن، با توجه به تیرگیهای مدل، به تدریج درجات خاكستری تیره تری را در سطح كار به وجود می آورید. ممكن است در تمرینات اولیه، نتایج چندان مطلوب نباشند، اما لازمه موفقیت، تمرین و مداومت است. همیشه تیره ترین درجات را برای آخرین مراحل كار بگذارید. از سایش قلم بر سطح مقوا خودداری نمایید. حركت دست و قلم مو می بایست سریع و با تسلط باشد. گاهی لازم است كه بگذارید مقوا خشك شود و سپس لكه های بعدی را ترسیم كنید. این كار باعث می شود كه مقوای شما كمتر باد كرده و كج و معوج شود. شما تنها با تمرین می توانید مقدار آب قلم مو را به اندازه مورد نیاز در نظر بگیرید. گاه لازم است كه قلم مو از آب اشباع شود تا به راحتی سطح مورد نظر را بپوشاند و گاه رطوبت مختصری لازم می گردد. هر گاه رطوبت قلم مو زیادتر از حد نیاز بود، آن را به وسیله اسفنج متعادل كنید. اگر رطوبتی كه بر روی كاغذ آورده اید، به نظر زیاد بود، ابری را آهسته روی آن قرار داده و بردارید تا آب اضافی جذب شود، اما ابر را روی كار نكشید.


    تكنیك خشك
    مرحله اول كار تقریباً مثل تكنیك خیس است. با این تفاوت كه سطح كار به جای آب تمییز، با مقداری آب مركب بسیار رقیق (خاكستری روشن) مرطوب می شود. برای شروع مرحله بعد و ایجاد لكه های تیره تر باید بگذارید مقوا قدری خشك شود و بعد قسمت هایی را كه نسبت به خاكستری اولیه، در درجه بعدی تیرگی قرار دارند، به صورت لكه لكه قرار دهید و به محو شدن آنها در زمینه یا در یكدیگر فكر نكنید. در هر مرحله می گذارید كه مرحله قبل خشك شود و تیرگیها را پله به پله ایجاد می كنید.


    تكنیك خشك و خیس
    ابتدا سطح طرح را با آب تمییز مرطوب كرده و بعد لكه های خاكستری را به آن اضافه كنید تا به صورتی محو، سطح كار را پر كند و بعد لكه هایی تیره تر از خاكستری قبلی به آن افزوده، سپس صبر كنید تا كار خشك شود، بعد لكه هایی را به تناسب درجات (از روشن به تیره) ایجاد كنید. در هر مرحله، پس از پایان كار می توانید با روان نویس یا ماژیك، خطوط یا بافت خاصی در كار ایجاد كنید.


    طراحی از تنه و شاخه درخت
    مرحله اول برای طراحی از درخت، مشاهده فرم كلی درختان است. درختان دارای دو قسمت عمده تنه، شاخ و برگها هستند. اگر فاصله شما از درخت مورد نظرتان كم باشد نمی توانید سوژه را به تمامی در صفحه كاغذ جای دهید، بنابراین، آن قسمت از درخت را كه دیدگان شما بر آن تسلط دارد انتخاب كنید.
    اما اگر مایل هستید كه درخت را به طور كامل طراحی كنید، باید در فاصله ای قرار بگیرید كه چشمان شما در یك نظر، تمامی درخت را ببیند و در آن واحد، آن را به سطح كاغذ منتقل كند. برای این مسأله لازم است كه حداقل فاصله شما از درخت، 3 برابر طول آن درخت باشد. اگر مایلید قسمتی از تنه یا شاخه های درخت را طراحی كنید، ابتدا فرم ساده و هندسی سوژه را در نظر بگیرید درختان و شاخه ها به طور عمده حالتی استوانه ای شكل دارند. آن قسمت از تنه كه از خاك بیرون آمده ضخیم ترین حجم را دارد و هر چه رو به بالا می رود باریكتر می شود. شاخه ها نیز تابع همین مسأله هستند. عمده ترین مسأله در تنه درختان، بافت آنهاست. شما برای ایجاد بافت مورد نظر باید، از نوك و پهنای مداد به طور هم زمان استفاده كنید. ضربه های مختلف مداد و ارزش خطی های متنوع را امتحان كنید تا به تجربه دلخواه برسید. با كم رنگ كردن و پر رنگ كردن بافتهایی كه ایجاد كرده اید، می توانید علاوه بر نور و سایه حجم مدور آن را نیز نشان بدهید. ترسیم بافتهای دیگری از خاك، گیاهان و علفها یا سنگهای اطراف می تواند تضاد بسیار مناسبی در كار شما ایجاد كند.
    نكته مهم: گاهی به پس زمینه تصویر، یعنی فضای اطراف سوژه هم باید توجه داشت. تنه های سفید درختان با پس زمینه تیره و شلوغ، جلوه زیباتری پیدا می كنند. بافت ضخیم و خشك پوسته بعضی درختان، با حركات نرم و درجات خاكستری مناسب، هماهنگی بهتری پیدا می كند. به جای ترسیم تك تك برگها به صورت كامل، از بافت نرم كه با پهنای نوك مداد به وجود می آید استفاده نمایید.

  6. #16

    تاریخ عضویت
    Apr 2009
    نوشته ها
    1,641
    تشکر
    593
    تشکر شده : 1,518
    NOD32 Internet-Explorer Windows-XP IR-TCI
    امتیاز 
    478

    پیش فرض

    درس هفتم _ ابزار و تكنیكهای طراحی ؛ طراحی با ذغال (روش اول)
    طراحی با ذغال (روش دوم) ؛ سایه روشن با هاشور

    ابزار و تكنیكهای طراحی
    در این برنامه، با توجه به توضیحاتی كه در رابطه با معرفی ابزار و نحوه كار با آنها ارائه خواهد شد، شما در انتخاب سوژه ها آزاد هستید و می توانید با استفاده از وسایلی كه معرفی می شود، جنسیتها و اشیای مختلفی مثل شیشه، فلز، پارچه و گیاهان را طراحی كنید.


    طراحی با ذغال (روش اول)
    وسایل مورد نیاز: ذغال طراحی طبیعی یا فشرده (ترجیحاً فشرده)، محو كن، پاك كن، مقوای اشتناخ a4، كاغذ پوستی كمی بزرگتر از a4.
    سوژه را از اشیایی با جنسیتهای متنوع انتخاب كنید. با كمك ذغال (نه مداد) طرحی بسیار ساده از مدل بر روی مقوا ترسیم كنید. اندازه طرح نباید كوچك باشد. اگر رنگ سوژه سفید باشد شما فقط به قسمتهایی كه سایه وجود دارد توجه كنید و همان قسمتها را با پهنای ذغال كمی تیره كنید. در ابتدای كار مراقب باشید كه با لبه تیز ذغال خطوط تیره و پر رنگ ترسیم نشود چون اثر نامطلوبی از خود بر جای می گذارد. سپس محو كن را بر روی اثر ذغال ساییده و آن را به صورت سایه ای محو و یك دست در آورید. برای ایجاد سایه های تیره تر، همین كار را تكرار كرده و لایه های خاكستری را بر روی هم بیاورید. به جای محو كن می توانید از تكه ای دستمال كاغذی و یا انگشت دستتان (به شرط آنكه چرب یا مرطوب نباشد) استفاده كنید.
    پس از ترسیم خاكستریها، می توانید با لبه تیز ذغال، اشاره های حساسی را در قسمتهای تیره به عنوان ارزش خطی، به مدل بیفزایید. این كار باعث ایجاد استحكام در مدل می گردد. در صورتی كه مدل شما رنگی باشد ( آبی، قرمز، بنفش، سبز و...) ابتدا سراسر طرح را با پهنای ذغال بپوشانید و بعد دستمال كاغذی را بر روی آن بكشید تا اثر ذغال به طور كامل و یك دست خاكستری شود. سپس مراحل تیره تر را مجدداً با ذغال ترسیم كرده و با محو كن اثر آن را یكنواخت كنید. مراقب باشید كه در حین كار دستتان بر روی طرح ساییده نشود. اثر ذغال به راحتی پاك شده و كار را ناقص می كند.
    مراحل آخر كار مهمترین بخش است. در این مرحله با كمك نوك ذغال، در قسمتهای تیره، ارزش خطی مناسبی ایجاد كنید. به مقایسه درجات مختلف خاكستری هایی كه ترسیم شده بپردازید و چنانچه لازم بود، در سایه هایی كه ایجاد كرده اید تجدید نظر كنید. برای مدلهای شفاف و براق (شیشه، سفال لعاب دار، فلز) كه انعكاسهایی از نور در خود دارند، به همان ترتیب سابق سایه ها را ایجاد كنید. سپس برای نشان دادن نورهایی كه در مدل دیده می شود، از تكه ای پاك كن تمییز استفاده كنید كناره پاك كن را با كاتر ببرید تا صاف و لبه دار شود. به این ترتیب می توانید نورهای ظریف و حساسی در طرح خود ایجاد كنید. مراقب باشید كه: جهت حركت دستتان برای ترسیم نورها، مطابق با حجم مدل و نوری باشد كه واقعاً مشاهده می كنید. نورهایی كه ترسیم می كنید از نظر اندازه و پهنا متنوع باشد. به مدل خود نگاه كنید. در كنار قسمتهایی كه نور وجود دارد، گاهی لكه های بسیار تیره ای هم به چشم میخورد یا این كه قسمتهایی از نور، محو و نامشخص است توجه به این نكات علاوه بر آنكه در مدل شما تنوع ایجاد می كند، بر دقت و ظرافت طرح نیز می افزاید. وقتی كار تمام شد، روی طرح را با كاغذ پوستی بپوشانید تا كارتان محفوظ بماند.



    طراحی با ذغال (روش دوم)
    سوژه را در مقابل خود قرار دهید. با پهنای ذغال سراسر مقوا را یك دست و منظم سیاه كنید. بعد با دستمال كاغذی یا با دستتان روی آن بكشید تا كاملاً سیاه شده و از ذغال اشباع شود. این مرحله را مجدداً تكرار كنید و دومین لایه تیره ذغال را بر روی لایه قبلی به وجود آورید و مجدداً هم با دستمال كاغذی روی آن بكشید. خرده های ذغال روی مقوا را بتكانید. سپس با توجه به مدل، طرح را با ذغال ترسیم كنید. بعد با كمك محو كن، پاك كن و انگشت دستتان، خاكستری اولیه را روشن و روشنتر كنید. هر یك از این وسایل را كه نام بردیم، درجات خاكستری روشنتری ایجاد می كند. در این شیوه، شما بر خلاف روشهای قبلی، از خاكستری تیره به خاكستری روشن می رسید و پاك كن تمییز، در اینجا نقش عمده ای به عهده دارد. در مرحله پایانی باز هم به مقایسه نورها و تیرگیها بپردازید و از ارزش خطی استفاده كنید. گاه لازم است كه زمینه پشت سوژه تیره تر یا روشنتر از سوژه باشد تا به صورت مجزا از كار اصلی به نظر بیاید. در پایان روی كار را با كاغذ پوستی بپوشانید. چنانچه به اسپری تافت (مخصوص موی سر) دسترسی دارید، می توانید روی كار را اسپری زده و لایه ای محافظ بر روی اثر ذغال به وجود آورید. در این صورت كار را به حالت عمودی مایل قرار داده و اسپری را از فاصله 25 تا 30 سانتیمتری به آن بپاشید. هرگز كار را بر سطح زمین به صورت افقی نگذارید. قدری صبر كنید اسپری خشك شود. آهسته بخشی از طرح را لمس كنید. اگر اثر ذغال بر دستتان نشست، عمل اسپری را مجدداً تكرار كنید. در غیر این صورت، پس از خشك شدن كار، روی آن را با كاغذ پوستی بپوشانید.


    سایه روشن با هاشور
    ایجاد سایه روشن با هاشورهای منظم یا نا منظم، سابقه ای بسیار قدیمی در نقاشی و طراحی دارد. اغلب وسایل (مداد، خودكار، روان نویس) برای هاشور زدن مناسب هستند و پیشنهاد می كنیم همه آنها را تجربه كنید.
    شیوه كار: با ترسیم خطوط موازی و منظم و یك دست، سطحی به دست می آید كه می تواند جایگزین سایه روشنهای مداد، ذغال و آب مركب باشد. به یاد داشته باشید كه هاشور برای سطوح وسیع و صاف چندان مناسب نیست. اندازه طرح را در حدی بگیرید كه بتوانید به راحتی دست خود را در سراسر طرح حركت دهید. هر قدر خطوط به هم نزدیك باشند تیرگی بیشتری ایجاد می كنند. این تیرگی با تكرار هاشور در جهتهای متضاد تشدید می شود. جهت هاشور بایستی با حالت و فرم مدل هماهنگ باشد. یعنی برای مدلهای صاف و تخت، خطوط مستقیم (در جهات مختلف) و برای مدلهایی با سطوح مدور خطوط منحنی و متناسب با فرم سوژه استفاده می شود. سایه افتاده نیز با هاشور مشخص می شود. ابتدا قسمتهای روشن را هاشور بزنید. سپس با تكرار جهات متضاد تیرگیها را درجه به درجه ایجاد كنید. سایه ها باید به تدریج در روشنیها حل شوند. در غیر این صورت خطوط هاشور یك باره قطع شده و در طرح بریدگی به وجود می آورند.
    حل شدن هاشور تیره در روشنیها به دو صورت انجام می گیرد:
    ـــ كم رنگ، نازك و دور كردن خطوط هاشوری از یكدیگر.
    ـــ كوتاه و محو كردن تدریجی خطوط هاشور.
    در مدلهایی با سطوح مدور، چنانچه قصد دارید در بخشی از سوژه با ترسیم هاشور بپردازید، در نظر داشته باشید كه هاشور یا سایه، بخشی از مدل محسوب شده و مطابق با انحنای كلی سطوح باشد

  7. #17

    تاریخ عضویت
    Apr 2009
    نوشته ها
    1,641
    تشکر
    593
    تشکر شده : 1,518
    NOD32 Internet-Explorer Windows-XP IR-TCI
    امتیاز 
    478

    پیش فرض

    درس هشتم _ طراحی از چهره ؛ تناسبات چهره ؛ طراحی از اجزای چهره
    طراحی از ابروها ؛ طراحی از بینی ؛ طراحی از لب
    طراحی از چهره
    موضوعی كه مورد علاقه همه طراحان بوده و هست، مبحث طراحی از چهره است. بسیاری از افراد حتی پیش از آغاز به طراحی، تلاشهای فراوانی در این زمینه داشته و فعالیتها و تمرینات مربوط به طراحی را منحصر به موفقیت در ترسیم چهره می دانند. برای طراحی از چهره لازم است كه مدل مناسبی داشته باشید. شما می توانید از اشخاص اطراف خودتان درخواست كنید تا به عنوان سوژه با شما همكاری كنند، در غیر این صورت به كمك آینه ای به اندازه متوسط (كه از چهره خودتان كوچكتر نباشد) به طراحی از چهره خودتان بپردازید. پس از كسب مهارت كافی، می توانید از روی تصاویر و عكسها نیز طراحی كنید ولی در هر حال تأكید ما بر طراحی از سوژه عینی است، نه ذهنی.


    تناسبات چهره
    برای طراحی از چهره، ابتدا بیضی تخم مرغی شكلی را به عنوان سر، در نظر گرفته، ترسیم نمایید. یك خط عمودی، دو نیمه چپ و راست چهره را به وجود می آورد و با ترسیم یك خط افقی كه بیضی را به چهار قسمت مساوی تقسیم می كند، محل چشم ها در چهره مشخص می شود. چنانچه خط افقی را به پنج قسمت مساوی تقسیم كنید، اندازه چشمها مشخص می شود. شما متوجه می شوید كه فاصله بین دو چشم، برابر با یك چشم است نیمه بالای چهره را برای ابرو، پیشانی و موها در نظر گرفته و در نیمه پایینی به سراغ خط عمدی وسط چهره رفته و به كمك آن محل قرار گیری اجزای دیگر چهره را پیدا می كنیم. اگر از خط افقی تا پایین بیضی را به دو نیمه تقسیم كنیم، نوك بینی بر روی این نقطه واقع می شود. از این نقطه تا انتهای بیضی را نیز به نسبت یك سوم و دو سوم علامت گذاری می كنیم تا خط میان لبها نیز مشخص شود.


    طراحی از اجزای چهره
    الف ـ طراحی از چشم ها: پیش از آغاز به طراحی، تمرین مشاهده را انجام دهید. با دقت به چشمهای خودتان در آینه نگاه كنید، دو گوشه داخلی و خارجی چشم، نسبت سفیدی و سیاهی كره چشم، حالت پلكها و حركت مردمك در سراسر چشم را بررسی نمایید. با مطالعه حالت چشم افراد در مواقع مختلف (تماشای تلویزیون، مطالعه، خشم، شادی، گریه،هیجان، تفكر و ...) بپردازید و آنها را بارها و بارها، هم به صورت ذهنی و هم به صورت مشاهده دقیق مرور كنید. ویژگیهای متفاوت چشم افراد سالخورده و كودكان را مقایسه نمایید.
    ــ فرم ساده چشم شبیه یك بیضی است كه دو گوشه آن با هم تفاوت دارند. گوشه خارجی، زاویه ای بسته دارد و تا سرحد تیرگی مردمك، مثلث كشیده ای را به وجود می آورد.
    ـــ گوشه داخلی، زاویه بازتری دارد و نسبت به گوشه خارجی، شكل مثلث كوچكتری را به خود می گیرد.
    ـــ مردمكها بدون استثنا شكل دایره دارند، در حالت نگاه عادی، قسمتی از مردمك زیر پلك پنهان است. پس مراقب آن باشید كه دایره مردمك را به طور كامل ترسیم نكنید، زیرا در این حالت، چشمها حالت وحشت زده یا متعجب به خود می گیرند.
    ـــ با حركت مردمك به سمت راست یا چپ، حجم پلك نیز كمی تغییر می كند. پلكهای بالا و پایین با هم تفاوت عمده ای دارند و حجم مژه ها در پلكها نیز متفاوت است.
    در حین طراحی از چشمها به یاد داشته باشید كه:
    چشمها را نخست به طور جداگانه بررسی و ترسیم نمایید. پس از تسلط كافی، به طراحی از هر دو چشم بپردازید. به فاصله چشمها از یكدیگر (كه برابر با اندازه یك چشم است) و هماهنگی و تناسب مردمكها با یكدیگر توجه داشته باشید.
    طرحها را كم رنگ بكشید و به ارزش خط توجه داشته باشید. در ترسیم مژه ها اغراق نكنید، آنها را با حجم و اندازه واقعی بكشید. معمولاً برای پلك پایین چشم، از خط كم رنگ نازك، یا پهنای نوك مداد استفاده می شود. برای ترسیم پلك پایین و چین و چروكها به جای خط، از سایه كم رنگ پهنای مداد هم استفاده می كنند. پس از تمرین كافی، چشمها را با ابروها بكشید. از ترسیم فرم چشم به طور ذهنی اكیداً خودداری كنید.



    طراحی از ابروها
    برای ترسیم ابروها، باید به این نكات توجه داشته باشید: جهت و حالت ابروها، ضخامت ابروها، فاصله ابرو از چشم و فاصله ابروها از یكدیگر.
    نحوه ترسیم: ابتدا مسیر و حالت ابرو را خیلی كم رنگ مشخص نمایید. با پهنای مداد، سایه ضخیمی متناسب با پهنای ابرو ترسیم كنید. در جهت رویش موها با نوك تیز مداد، خطوط واضح و حالت دار بكشید. ابروها را با توجه به مدلی كه در مقابل دارید، ترسیم كنید. رویش و جهت موها را به دقت بررسی نمایید.



    طراحی از بینی
    بینی برجسته ترین نقطه در چهره افراد است و همچون دیگر اعضای چهره از تنوع و گوناگونی برخوردار می باشد. برای ترسیم آن، لازم است شكل ساده آن را (كه عبارت است از مخروط مثلث القاعده) در نظر داشته باشید. فرم بینی را از جهات مختلف روبرو، نیم رخ و سه رخ مورد مطالعه قرار دهید. به تفاوت اندازه در پره ها، نوك، حجم و ارتفاع بینی در افراد مختلف توجه كنید سپس به طراحی از شكل بینی خود (به كمك آینه) بپردازید. در حین طراحی توجه داشته باشید كه:
    ابتدا فرم كلی را آن گونه كه می بینید ترسیم كنید. به جای خط، از سایه و پهنای نوك مداد استفاده كنید. تیره ترین سایه ها در پره های بینی دیده می شود و تنها در همین قسمت هاست كه می توانید از خط نیز استفاده كنید. وقتی به ترسیم بینی از روبرو می پردازید فقط در بخشهای پایین بینی (پره ها و حفره ها) از خط استفاده كنید. از آنجا كه فرم بینی،حجم برجسته ای دارد، به نور و سایه آن بیشتر توجه نمایید. وقتی چهره مدل در زاویه سه رخ یا نیم رخ باشد، می توانید از خط نیز برای قسمتی از ارتفاع بینی استفاده كنید.



    طراحی از لب
    با مشاهده لبها در افراد مختلف متوجه می شوید كه فرم لب، در تكمیل شخصیت و كاراكتر چهره نقش فراوانی دارد. ساختار كلی لب، امكان تغییر پذیری بسیار متنوعی دارد و هماهنگ با حالات روحی یا ظاهری شخص می تواند جنبه بیانی به خود بگیرد. فرم لب و دهان خود را در آینه مشاهده كنید. حالتهای صحبت كردن، خندیدن، خوردن، خمیازه كشیدن، ناراحتی، شادی، اعتراض، فریاد زدن و ... را بررسی كرده و ببینید كه بیشترن تغییر در كدام قسمت دهان دیده می شود؟ در گوشه ها یا در قسمت میانی لبها؛ سپس به هماهنگی تغییر حالتها در چشم و لب به طور همزمان بپردازید. علاوه بر حالتهای رفتاری، به تغییر فرم در اثر تغییر وضعیت سر و چهره (نیم رخ و سه رخ و ...) نیز بپردازید. با چرخش سر به پهلو، زیر یا بالا، لبها نیز تغییر فرم پیدا می كنند.
    شیوه طراحی از فرم لب: برای فرم لب همچون فرم چشم، یك بیضی با گوشه های تیز و بسته در نظر بگیرید و آن را از طول و عرض به چهار قسمت تقسیم كنید. لب بالا معمولاً باریكتر از لب پایین است. گاهی لب بالا و پایین در یك اندازه هستند و بسیار به ندرت پیش می آید كه لب بالا ضخیمتر از لب پایین باشد. بهتر است كه برای ترسیم فرم لب، به جای خط، از سایه یا پهنای مداد استفاده كنید. دو گوشه لب با هم برابر و یك شكل هستند. لب پایین شامل گوشه ها و بخش مركزی یا وسط است. سایه ای كه برای لب بالا در نظر می گیرید باید قدری تیره تر از لب پایین با شد. این تیرگی در گوشه های دهان نیز تغییر پیدا می كند.

  8. #18

    تاریخ عضویت
    Jul 2009
    نوشته ها
    3,074
    تشکر
    5,964
    تشکر شده : 5,893
    NOD32 Firefox Windows-XP IR-TCI
    امتیاز 
    15441934

    پیش فرض

    درس نهم _ طراحي از دستها و پاها


    طراحي از دستها نياز به مشاهده دقيق و حافظه اي آماده دارد. دستها به عنوان سوژه اي هميشه آماده، همواره در مقابل چشمان شما قرار دارند و بررسي و آشنايي با شكل و حالتهاي متنوع آن امكان پذير است. لازم است كه همواره در حين طراحي از دستها به فرم استخوان بندي آن نيز توجه داشته و انگشتان را به عنوان مجموعه اي از استخوانها و مفاصل در نظر آوريد كه به تناسب كاري كه انجام مي دهند و حالتي كه دارند در موقعيتهاي مختلفي نسبت به هم قرار مي گيرند. مرحله "شفاف بيني" در اينجا كاربرد فراواني دارد و تنها چيزي كه به شما كمك مي كند تمرين پيگير و مداوم است.


    در حين طراحي از دستها به اين نكات توجه كنيد: حجم كلي دستها را مشاهده كنيد. دست خود را در حالت خاصي نگه داريد، مثلاً حالت نوشتن، گرفتن قيچي يا دستگيره در و يا برداشتن فنجان و ... به حجم كلي آن نگاه كنيد مي توانيد در آن واحد فضاي منفي را هم در نظر داشته باشيد. سپس به مقايسه بخشهاي مختلف و نسبتهاي فضاي منفي و مثبت بپردازيد. انگشتان را به صورت احجام هندسي ببينيد. هر انگشت داراي سه مفصل است (به جز شصت كه دو مفصل دارد) شكل هر بند انگشت شباهت فراواني به استوانه دارد. در هر بند انگشت حجم استوانه ها كوچك و بزرگ، كوتاه و بلند، چاق و باريك مي شوند. فضاي منفي بين انگشتان را ببينيد. دستتان را در حالتي بگذاريد كه مابين انگشتان فضايي خالي ايجاد شود. سپس به طراحي از فضاي منفي ايجاد شده بپردازيد.
    معمولاً در حالت عادي و صاف، فضاي بين انگشتان به شكل مثلثهاي كشيده ديده مي شود و با تغيير حالت انگشتان، مثلثها نيز تغيير شكل مي دهند. انگشتان را به صورت مجموعه اي از استخوان و مفصلهاي ساده شده ببينيد. در اين شيوه شما ابتدا استخوانها و مفاصل نهفته دست را در نظر آورده و ترسيم كنيد سپس حجم اصلي انگشتان را در اطراف خطوطي كه كشيده بوديد اضافه كنيد. در صورت امكان، از دست كودكان و افراد سالخورده طراحي كنيد و تفاوت بافت آنها را بررسي كنيد. در طراحي از دست كودكان براي القاي حالت پوست نرم، از پهناي نوك مداد استفاده كنيد و بيشتر به ايجاد سايه هاي لطيف اكتفا نماييد. براي ترسيم فرمهاي مختلف دست افراد سالخورده، خطوط متنوع و حساب شده مي تواند پوست چروكيده و مفاصل برجسته و فرسوده آنها را به خوبي ترسيم نمايد.

    [لینکها فقط برای اعضا نشان داده می شود. ]

    مراحل طراحي از پا نيز مانند طراحي از دست مي باشد. با اين تفاوت كه بر خلاف دستها كه نيمي از حجم و فرم بر عهده انگشتان و حالتهاي آنها بود و بخش عمده مطالعات و بررسيهاي شما بر اساس حركت انگشتان صورت مي گرفت، در اينجا انگشتان پا نقش فرعي بر عهده دارند و به خودي خود قدرت حركت چنداني ندارند. فرم كلي كف و انگشتان پا بر اساس فرم هندسي، مخروطي است با قاعده مستطيل شكل كه وظيفه حفظ تعادل كل بدن را بر عهده دارد. همچون طراحي از دست، طراحي از پا را نيز از انگشتان، كف و پاشنه پا آغاز مي كنيم:
    حجم كلي پا را ترسيم كنيد. بخش انگشتان را از بقيه قسمت ها جدا كنيد. مفاصل را با دست لمس كرده و محل اتصال مشترك انگشتان را پيدا كنيد. به طراحي از حجم پا درون جوراب بپردازيد و كليه انحناهاي آن را بررسي كنيد. به طراحي انگشتان و كف پاي بدون جوراب از آينه بپردازيد. پا را از سمت پهلو ها، زاويه جلو و زاويه پشت طراحي كنيد. انگشتان پا را به صورت مجموعه اي از استوانه هاي كوتاه و متصل به هم ترسيم كنيد. به قسمت هاي برجسته و بر آمده پا، قوزك داخلي و خارجي، تناسب مچ و كف پا توجه كنيد. فرم استوانه مدور (با حجم متغير) در تمامي بخشهاي پا حاكميت دارد. با در نظر گرفتن اين مسأله مي توانيد سايه روشنهاي مناسبي را به فرم پا اختصاص دهيد. به چين و چروكهاي لباس در محل زانو و لگن خاصره توجه داشته باشيد. حالت پارچه كمك مي كند تا طراحي، صحيح و بدون نقص انجام شود. از ترسيم چينهاي غير ضروري و بيش از حد لازم خودداري كنيد. به تفاوت فرمها در قسمت پهلوي داخلي و خارجي پا دقت كنيد. تا زماني كه تسلط كافي بر فرمها و حالتهاي مختلف دست و پا را به دست نياورده ايد، از ترسيم ذهني اين سوژه ها خودداري نماييد.

  9. #19

    تاریخ عضویت
    Jul 2009
    نوشته ها
    3,074
    تشکر
    5,964
    تشکر شده : 5,893
    NOD32 Firefox Windows-XP IR-TCI
    امتیاز 
    15441934

    پیش فرض

    درس دهم
    طراحي فيگوراتيو




    طراحي فيگوراتيو، به آن دسته از طراحي ها گفته مي شود كه بر اساس حالتها و وضعيتهاي مختلف اندام انساني ترسيم شده و در طي آن، مطالعه و بررسي مورد نظر طراح نيز صورت مي گيرد. اين گونه طراحي ها شامل اسكيس، طراحي هاي دقيق، طراحي از فرم دست و پا و ... مي شود.

    [لینکها فقط برای اعضا نشان داده می شود. ]

    توجه به تناسبات موجود در اندام انساني و تسلط بر چگونگي اين تناسبات، طراحي از فيگور انساني را بسيار آسان مي سازد. آناتومي انسان، در هر دوره از زندگي (نوزادي، كودكي، نوجواني، جواني، ميانسالي، پيري) داراي ويژگيهاي خاصي است. اغلب طراحان، به هنگام طراحي فيگوراتيو، ابتدا، نمايي ساده از فرم بيضي سر را مي كشند و سپس به ترسيم خطوط راهنما براي گردن، شانه، ستون فقرات، لگن خاصره، دست و پا مي پردازند. اين شيوه بسيار ساده و اصولي است، ليكن اين سؤال پيش مي آيد كه طول و عرض اين خطوط راهنما بر چه اساسي ترسيم مي شود؟ پاسخ اين است: اساس و پايه تناسبات، همان فرم بيضي اوليه اي است كه در ابتداي كار ترسيم مي شود. ترسيم فرم اوليه بيضي به عنوان سر، حدود و اندازه طرح شما را مشخص مي سازد. با تكرار بيضي ها به تعداد 7 الي 8 برابر، طول قد يك فرد با اندازه متوسط و عادي مشخص مي شود. پس مي توان گفت: ارتفاع قد متوسط هر شخص، 7 تا 8 برابر طول سر خودش است.
    ـــ نصف اندازه سر، براي طول گردن كافي است.
    ـــ نيمه ديگر بيضي، به اضافه يك بيضي ديگر ، حدود گودي كمر را مشخص مي كند.
    ـــ با ترسيم بيضي بعدي، از كمر تا لگن خاصره مشخص مي شود.
    ـــ با افزودن بيضي پنجم و ششم، حدود زانوها را مشخص كرده ايد.
    ـــ دو تا بيضي ديگر حدود زانو تا كف پا را تشكيل مي دهد.

    [لینکها فقط برای اعضا نشان داده می شود. ]

    در اين شيوه، شما ضمن مشاهده حالت سوژه، هر قسمت عمده را به صورت حجم ساده اي ديده و ترسيم مي كنيد. قسمتهاي عمده عبارتند از سر، تنه (از شانه تا گودي كمر)، كمر تا مفصل پا، ران (از لگن خاصره تا زانو)، ساق پا (از زانو تا مچ)، بازوها و ساعد. كف دستها و پاها نيز به صورت احجام ساده اي ديده مي شوند.
    نكته: در نظر داشته باشيد كه فاصله شما از سوژه حداقل 5/2 الي 3 برابر طول سوژه باشد. اگر قصد طراحي از تمام قد مدل را داريد، فاصله ذكر شده را حفظ كنيد و چنانچه مي خواهيد از سر تا بازو و آرنج مدل را ترسيم نماييد، فاصله شما 5/2 تا3 برابر طول سر تا آرنج مدل باشد.

    [لینکها فقط برای اعضا نشان داده می شود. ]

    در اين شيوه، علاوه بر سر، سه موضع حركتي عمده وجود دارد، ستون فقرات، شانه ها و لگن خاصره، كه به صورت خط مشخص مي شوند. توجه عمده طراح بر ستون فقرات و حالتي است كه اين قسمت در حركات مختلف به خود مي گيرد. جهت شانه ها از نظر مسير حركت، با جهت لگن خاصره در ارتباط كامل هستند و اين مسأله به خاطر حفظ تعادل بدن است. اكثر طراحان براي طراحي فرمهاي ذهني از اين شيوه به عنوان ساختار اوليه استفاده مي كنند و پس از اينكه از صحت حالت اصلي مطمئن شدند، به آن حجم مي دهند آنچه در اينجا به آنان كمك مي كند، تسلط بر همان تناسب اوليه (7 الي 8 برابر طول سر) است.

    [لینکها فقط برای اعضا نشان داده می شود. ]

    وقتي به عنوان طراح از فيگورهاي عادي اطراف خود طراحي مي كنيد، بايد قادر باشيد وضعيت ماهيچه ها و استخوانهاي داخلي بدن را به طور ذهني بررسي نماييد. اين امر تنها با مشاهده و تمرين مداوم صورت مي گيرد. به عنوان قدم نخست، هميشه سعي كنيد ستون فقرات اشخاص را مثل رشته زنجيري كه بر پيراهن دوخته شده و قابل مشاهده است، در نظر بگيريد. در اين حالت، علاوه بر ترسيم صحيح فرمها، به حالت شانه و لگن خاصره كه اهميت فراواني دارد توجه كرده ايد و طرح شما استحكام و استواري مورد نياز را دارد. مورد ديگر آنكه وضعيت دنده ها را در حالت خم شدن به جلو يا پهلو در نظر خود مجسم كنيد. شرط موفقيت در چنين مرحله اي، آشنا شدن كامل شما با وضعيت استخوان بنديهاست.


    به اين نكات توجه كنيد:
    ـــ ابتدا طرحي بسيار كم رنگ و ساده از فرم كلي سوژه ترسيم نماييد. اين امر به شما كمك مي كند تا در جايگزيني سوژه در كادر مشكلي به وجود نيايد. چنانچه نيمي از تنه يا پاها از كادر كاغذ بيرون بزند، نقصي براي كار به شمار مي آيد.
    ـــ در مراحل اوليه طراحي، يعني پس از ترسيم تناسبات، قدري از كار خود فاصله گرفته و آن را بررسي كنيد و به رفع نواقص احتمالي بپردازيد.
    ـــ به تناسبات موجود در فضاي منفي توجه كنيد.
    ـــ با استفاده از پهناي مداد يا گرافيت، تيرگيهاي موجود در سوژه را به صورتي آزاد و پر جرأت ترسيم نماييد. پس از پايان كار ارزش خطي مناسبي در طرح به وجود آوريد.
    ـــ در طراحي فيگوراتيو، احتياجي به ترسيم اعضاي دقيق چهره مثل چشم و ابرو نيست. فرم انگشتان و كف دستها و پاها را هم به صورت كلي مشاهده كرده و حجمي بسيار ساده از آنها ترسيم كنيد كه فقط تأكيدي بر تناسبات صحيح باشد. به خاطر داشته باشيد كه حجم و فرم دستها قدري از حجم سر كوچكتر است و طول كف پا تقريباً هم اندازه با سر و بزرگتر از حجم دستها مي باشد. هنگامي كه قصد طراحي از تعدادي فيگور در كنار هم را داريد، علاوه بر تناسبات هر فيگور، به هماهنگي حاكم بر همه آنها نيز توجه داشته باشيد. وضعيت قرار گرفتن آنها در كنار هم، در نظر گرفتن سطح زمين، وضعيت و نسبت فضاي منفي ميان افراد و نهايتاً نور و سايه حكم بر فضا از نكاتي است كه بايد به آنها توجه نمود. اشخاصي كه در عقب واقع شده اند بايد كم رنگ و يا كوچك ترسيم شده و اشخاصي كه جلوتر هستند با وضوح بيشتر و در اندازه اي بزرگتر كشيده شوند. اسكيسهاي جمعي تأثير فراواني بر طراحي شما مي گذارند.

  10. #20

    تاریخ عضویت
    Jul 2009
    نوشته ها
    3,074
    تشکر
    5,964
    تشکر شده : 5,893
    NOD32 Firefox Windows-XP IR-TCI
    امتیاز 
    15441934

    پیش فرض

    برای كشیدن پروانه باید یك مستطیل را در نظر بگیریم به 4 قسمت تقسیم كنیم یعنی طول و عرض به دو قسمت مساوی تقسیم میشه بعد مثل شكل زیر طراحی را شروع می كنیم باید توجه داشته باشیم كه دقیقا دو طرف قرینه هم هستن یعنی هر طراحی كه برای قسمت راست انجام دادین برای قسمت چپ هم همون طراحی را انجام میدین














صفحه 2 از 4 نخستنخست 1234 آخرینآخرین

علاقه مندی ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
درباره ما
دوستان ما
ما در شبکه های اجتماعی

پاتوق یو یکی از قدیمیترین سایت های ایرانی به 6 سال سابقه فعالیت می باشد. انجمن های سایت دارای مطالب متنوع و جامعی در تمامی زمینه می باشد. و البته در پرتال سایت شما همواره جدیدترین نرم افزار ، بازی و انمیشن های روز را با لینک مستقیم می توانید دانلود نمایید.

 ارسال پیام کوتاه